1 OP 1 OP Z’N ANNEKES

In een rap tempo blootleggen wat er speelt.
Stappen zetten om het nou eindelijk eens anders te gaan doen.
Frustratie, verdriet en patronen omzetten in brandstof.
Een sessie boeken betekent weg van het pamperen, poetsen, pappen en nathouden.
Het gaat verder dan ‘hoe voel jij je’ en ‘ik hoor wat je zegt’

Geschikt voor diegene die toe is aan verandering en zichzelf serieus neemt.

In een rap tempo blootleggen wat er speelt.
Stappen zetten om het nou eindelijk eens anders te gaan doen.
Frustratie, verdriet en patronen omzetten in brandstof.
Een sessie boeken betekent weg van het pamperen, poetsen, pappen en nathouden.
Het gaat verder dan ‘hoe voel jij je’ en ‘ik hoor wat je zegt’

Geschikt voor diegene die toe is aan verandering en zichzelf serieus neemt.

REVIEWS.

BIO.

Voorheen werd Anneke Manager genoemd. Implementatiepartner, Procesbegeleider, Aanjager, Opleider, Coördinator en ooit zelfs Schooljuffrouw! Ze geniet ervan om groepen mensen in beweging te krijgen. Het inspireert haar wanneer mensen zich bewust worden van hun potentie en in staat blijken om hun eigen mogelijkheden ontginnen. 

Annekes leven is sowieso één grote inspiratiebron die gevoed wordt door werk, relaties en hier en daar wat ontwrichtende gebeurtenissen. Daardoor kreeg ze de kans om haar veerkracht en humor te ontwikkelen. Zo is ze alleenstaand moeder van een creatieve, gevoelige dochter en van een humorvolle autistische zoon. Ze leeft met een aantal aneurysmata in haar hoofd die ontdekt werden nadat ze een hersenbloeding kreeg. Anneke verloor in korte tijd een aantal dierbaren en nog niet zo heel lang geleden werd ze overreden door een graafmachine.  Die laatste uitdaging pakte ze op om een boek te schrijven waardoor ze zichzelf ook nog eens Auteur mag noemen. Dat boek bleek vervolgens de aanleiding om Anneke uit te nodigen te vertellen over passie, veerkracht en systemen. Dus tegenwoordig wordt ze zelfs in het theater gezien als Spreker.

Toch is ze gewoon Mens!
Volgens haar kinderen is ze een raar exemplaar. Haar vrienden vinden haar een prettig gestoorde soortgenoot en haar moeder ziet haar als een zorgzaam type dat net iets te vaak buiten de gebaande paden loopt. Anneke loopt graag in de voetsporen van haar sociaal bewogen vader die met humor en scherpte de grenzen opzocht in het contact met de ander.

De wereld een beetje mooier maken, zonder het mooier te maken dan het is.
Dat drijft haar. Altijd. Haar motto: ‘Wees van betekenis en geniet!’ 

Gesprekken over gelijk-ongelijk en schuld-onschuld vindt ze zelden zinnig. Ze heeft een allergie op ‘Ja-maar’ en ‘Je-moet’ en ze heeft een nogal hardnekkig vertrouwen in de goedheid en kracht van de ander. Ze kan niet wennen aan bewondering en complimentjes hoewel ze die echt liever ontvangt dan een reprimande. Misschien omdat ze ook echt haar mankementen heeft (ze is tenslotte gewoon mens).

“Ik ben geen positiviteitsgoeroe hoor! Ook ik kan soms even lekker in mijn kLacht staan. Wonden mag je li(k)ken wat mij betreft voordat je al je energie stopt in je Wens”